Wie wij zijn.

16de eeuws in de kaasstad Alkmaar

Wronglen wey, broot ende caes,
Dat heit hi al den dach
Daer omme es de kerel so daes
Hi hetes meer dan hiis mach,

(Wrongel, wei, brood en kaas
Dat eet hij de hele dag
Daarom is die boerenkinkel zo suf
Hij eet er meer van dan hij op kan...)

Dit is het refrein van het vroeg 14e-eeuwse Kerelslied uit het Gruuthuuse handschrift, een satirisch lied over de boerse dorpers en hun in stadse of adellijke ogen onbeschaafde gebruiken. De naam van de groep Wronghel & Wei is hieruit genomen; begrijpelijk als je bedenkt dat de Noord Nederlanders in de Middeleeuwen al bekend stonden om hun grote zuivelgebruik. Begrijpelijk ook als je bedenkt dat de speellieden wonen in of afkomstig zijn uit het Hollands-Utrechtse veengebied, waar toen al de koeien graasden die voor deze melkproducten zorgden.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wie is wie, bij Wronghel en Wei.

Pauline ’t Jong-Wetselaar (Pauwelken Pauwelsdochter)

Voor Pauline is het allemaal begonnen met de middeleeuwse vereniging ‘die Landen van Herwaerts Over’ (LHO). Deze werd opgericht door haar man Henk ’t Jong. Als lid van het eerste uur verdiepte zij zich in de middeleeuwse kookkunst. Zij was jarenlang voor de vereniging ‘cokenmeesteresse’. Vervolgens kwamen middeleeuwse muziek en theater aan de beurt. Zij was medeoprichtster van zanggroep De Soete Ghesellen, en van de theatergroep Die Sotte Luden. Geïnspireerd door vele mensen en gebeurtenissen maakt zij nu al weer jaren deel uit van muziekgezelschap Wronghel en Wei. Zingen doet zij graag, en al haar hele leven lang. Van de percussie-instrumenten is de span-trommel haar favoriet.

Pauline

Helma Hartman (Hadewich Piperken Berentsdochter)

Helma studeerde blokfluit aan het Utrechts Conservatorium. Daar ontwikkelde zij al een voorliefde voor middeleeuwse, 16e- en 17e-eeuwse muziek. Na haar studie ging zij lesgeven bij de Muziekschool Gouda. Toen zij daar eens in een pauze zomaar op de Markt was, liep ze bij toeval enkele speellieden van ’t Scapreel, de LHO en de Soete Ghesellen tegen het lijf. Dat was juist in het jaar dat zij voor de liefde naar Dordrecht zou verhuizen. En daar hadden deze muzikanten toevallig ook hun uitvalsbasis. Zo kwam het dat Helma vanaf 2000 haar middeleeuwse alter ego ‘Hadewich Piperken’ in Dordrecht vorm ging geven. Inmiddels is zij zich ook aan het bekwamen op de doedelzak en de schalmei. Behalve spelen, is zij ook dol op zingen en dansen, en op arabisch slagwerk, zoals riqq en bendir. Verder houdt zij van muziek, zang en dans uit allerlei tijden en culturen (wereldmuziek/ volksmuziek).

Helma

Maria Karsten (Maria van Deventer)

Maria heeft al sinds haar kindertijd belangstelling voor muziek gehad. Als predikantsdochter kon ze uren meezingen tijdens kerkdiensten. Haar muzikaliteit werd verfijnd door het zingen in verschillende koren, van close harmony tot oratorium. Later werd daar nog het spelen van de blokfluit aan toegevoegd. In de zangles, en in verschillende blokfluitensembles kon ze haar liefde voor melodielijnen onderzoeken en uitdiepen. De oude muziek kreeg daarbij een speciaal plekje in haar leven. Al jaren maakt zij deel uit van muziekgezelschap Mycelium, dat onder meer Oud-Hollandse muziek brengt. Zij treedt daarmee op bij bedrijven en uiteenlopende evenementen, gebruikmakend van haar veelzijdige muzikale oeuvre en haar blijmoedige uitstraling. Sinds 2003 is zij ook verbonden aan Wronghel en Wei. Hier bespeelt zij draailier, fluiten en ritme-instrumenten, maar haar mooiste instrument is geschonken door de Schepper zelf: de stem….

Maria

Sjoukje Henstra (Saskia die Vedelaarster)

Sjoukje is actief op muziekgebied van klein kinds af aan. Door haar studie muziektherapie kwam ze in aanraking met vele muziekstijlen, waaronder de middeleeuwse muziek. Zij speelde Britse folk, Blue grass en klassieke en romantische muziek. Zij is thuis op diverse blaas- en snaarinstrumenten, zoals tinwhistle en viool, maar in de middeleeuwse muziek zijn vooral het hakkebord, de vedel en de rebec haar specialiteiten. Buiten de middeleeuwse muziek is zij werkzaam als muziektherapeute. Verder is zij ook nog violiste in een amateur-symfonieorkest, en vormt zij samen met haar man het middeleeuwse muziekduo ‘des Hertoghen Speellieden van Gelre’.

Sjoukje

Hans Siebelink (Gerhard ut Gelre)

Hans is pas echt met muziek begonnen nadat hij Sjoukje had leren kennen. Samen hebben zij 10 jaar in een Britse Folkgroep gespeeld. Hans speelde daar gitaar en percussie, zoals bodhran. Toen hij ging werken in Historisch Themapark het Archeon is de interesse voor middeleeuwse muziek ontstaan. Speciaal daarvoor heeft hij een draailier aangeschaft. Jarenlang maakte hij als straatmuzikant muziek in Archeon. In deze periode was hij ook samen met Sjoukje muzikant bij de middeleeuwse verenigingen 'die Landen van Herwaerts Over' (LHO) en het 'Gelres Overkwartier'.
Diverse instrumenten die Sjoukje in de groep bespeelt, zijn van zijn hand, zoals de vedel, het hakkebord, de rebec en benen fluiten. De nieuwste aanwinsten voor de groep uit de 'Werkplaats Siebelink' zijn enkele pibgorns; rietinstrumenten van vlierhout en koehoorn. Hans kwam in 2009 bij de groep. Hij zingt, en bespeelt de draailier en verschillende mondharpen. Daarnaast verdiept hij zich in de middeleeuwse geneeskunst, geeft daar lezingen over en demonstraties van. Ook het maken van middeleeuwse pelgrimsinsignes behoort tot zijn vele vaardigheden.

Hans

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Medeoprichter en ex-Wronghel en Wei muzikant.

André van Vuure (Andreas di Fuoco)

André is een veelzijdige performer, die met zijn charme menig hart van ons publiek veroverd heeft. Als muzikant, verteller, grappenmaker, en ook nog iemand die af en toe de voeten van de vloer weet te heffen met bijvoorbeeld de bransle des chevaux, voegde hij aan de optredens van Wronghel en Wei een geheel eigen, warme sfeer toe. Vanaf de oprichting in 2001 tot in 2008 is onze groep door zijn inbreng verrijkt. In september 2008 is hij met ‘Wronghel-en-Wei-pensioen’gegaan en zal hij zijn leven als ‘God in Frankrijk’ intensiveren………….

Zijn optimistische kijk op het ( middeleeuwse) leven zal echter blijvend deel uitmaken van het karakter van onze groep. Daarvoor willen we hem hartelijk bedanken en hopen dat hij ons zo nu en dan met een gastoptreden wil verblijden.

Andre

Home